از دیدگاه فعالان حقوق بشر، این قبیل محدودیتهای ناگهانی و قطع ارتباط، شیوهای رایج برای اعمال فشار روانی بر زندانیان در بازداشتگاههای امنیتی به شمار میرود. این در حالی است که فورمن و همسرش، لیندسی فورمن، در حال گذراندن دوران محکومیت ۱۰ ساله خود به اتهام "جاسوسی" هستند. این زوج بریتانیایی، پیش از بازداشت در دیماه ۱۴۰۳ در کرمان، در حال سفر زمینی به دور دنیا بودند.
تحلیل این پرونده نشان میدهد که حکومت ایران بارها از اتباع خارجی و دوتابعیتی به عنوان ابزاری در راستای اهداف سیاسی و دیپلماتیک خود بهره برده است. طرح اتهامات مبهم امنیتی، نظیر جاسوسی، در بسیاری از موارد فاقد روندهای قضایی شفاف بوده و به نظر میرسد بیشتر در خدمت "دیپلماسی گروگانگیری" باشد. اعتصاب غذای فورمن، بیانگر اوج استیصال زندانیانی است که دسترسی به رسانهها، دادگاه مستقل یا نهادهای نظارتی را از دست دادهاند و تنها راه اعتراض خود را در این اقدام میبینند.
