تحلیلگران حقوق بشر معتقدند که فقدان شفافیت در فرآیندهای دادرسی، بهویژه در پروندههای با اتهامات سنگین و احتمال صدور حکم اعدام، نگرانیها درباره پایمال شدن اصول اولیه یک محاکمه عادلانه را تشدید میکند. این ابهامات زمانی پررنگتر میشود که حکم اعدام، تنها سه روز پس از تأیید در دیوان عالی کشور، به سرعت در زندان قزلحصار به اجرا درآمده است؛ زندانی که خود در سالهای اخیر به محلی برای اجرای انبوه احکام اعدام تبدیل شده است.
سرعت اجرای حکم و انتقال ناگهانی وی به قزلحصار، پیش از اجرای اعدام، نگرانیها را در میان منابع آگاه و خانواده او به اوج رساند. شکورزاده که در دانشگاهها دارای سوابق درخشانی بوده و در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی هوافضا رتبه نخست را کسب کرده بود، در یادداشت خود به گذراندن نزدیک به ۹ ماه در سلول انفرادی و اجبار به اعتراف در شرایط روحی و جسمی دشوار اشاره کرده بود.
نکته قابل تأمل در این ماجرا، انتشار یادداشت وی پیش از اعدام است که در آن به صراحت از اجبار به اعتراف تحت شکنجه سخن گفته و از جامعه خواسته بود تا مانع از هدر رفتن جان بیگناهی در سکوت شوند. این درخواست، موجی از واکنشها را در شبکههای اجتماعی و میان فعالان حقوق بشر برانگیخت و ضرورت توجه به ماهیت اعترافات اخذشده تحت فشار را گوشزد کرد.
