روابط میان جمهوری اسلامی ایران و حکومت طالبان در افغانستان همواره با پیچیدگیهایی آمیخته بوده است. در حالی که تهران با احتیاط بر ضرورت تشکیل دولت فراگیر در کابل و حفظ حقوق اقلیتها، به ویژه شیعیان، تأکید دارد، طالبان همچنان بر رویکرد ایدئولوژیک خود پایبند است. با این حال، منافع مشترک در زمینه امنیت مرزها، مقابله با تهدیدات تروریستی و مدیریت پدیدهی مهاجرت، تهران و کابل را به سمت همکاریهای مصلحتی سوق داده است. این تعاملات نشاندهندهی ظرفیت دیپلماسی در عبور از شکافهای ایدئولوژیک در جهت تأمین منافع ملی است، هرچند که چالشهای بنیادین همچنان پابرجا هستند.
**تنشهای ایدئولوژیک در سایه همکاریهای مصلحتی: نگاهی به تعاملات ایران و طالبان**

