نگرانیها از وضعیت حقوقی پژمان زارع، شهروند بهایی ساکن شیراز، با گذشت سه ماه از بازداشت و همچنان بلاتکلیف بودن وی در زندان عادلآباد، تشدید شده است. با وجود پیگیریهای مکرر خانواده و فراهم شدن کامل وثیقه مورد نظر، مقامات قضایی از آزادی این شهروند امتناع ورزیدهاند و تاکنون اتهام مشخصی به او تفهیم نشده است. این روند مبهم، نقض آشکار اصول اولیه حقوقی و حق دفاع متهم محسوب میشود. بازداشت زارع که در اسفندماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی صورت گرفت، با ضبط اموال شخصی و کتب مذهبی او همراه بوده است.
خانواده زارع با ابراز نگرانی عمیق، تأکید دارند که تمامی شرایط قانونی برای آزادی موقت او مهیا شده، اما عدم پذیرش وثیقه و همچنین فقدان اعلام اتهام رسمی، روند قضایی پرونده را در هالهای از ابهام فرو برده است. این وضعیت در حالی رقم میخورد که جامعه بهاییان ایران همواره تحت فشارهای سیستماتیک و محدودیتهای گستردهای از جمله در حوزههای شغلی و آموزشی قرار داشتهاند. نهادهای حقوق بشری بینالمللی بارها نسبت به اینگونه بازداشتهای خودسرانه و نقض حقوق اقلیتهای دینی در ایران هشدار دادهاند.