در آستانه جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶، بسیاری از شهروندان ایرانی اعلام کردهاند که این رویداد بینالمللی را نه تنها یک رویداد ورزشی، بلکه میدانی برای نمایش اعتراض علیه سرکوب و نظام جمهوری اسلامی میدانند. این در حالی است که انتظار میرفت این مسابقات فرصتی تبلیغاتی برای حکومت باشد، اما صداهای معترض، خواستار استفاده از آن برای دادخواهی و رساندن صدای سرکوب شدگان به گوش جهانیان شدهاند.
برخی از هموطنان داخل کشور با اشاره به فضای فعلی جامعه و وضعیت روحی و اقتصادی، اعلام کردهاند که دیگر اشتیاق یا حوصلهای برای تماشای بازیهای تیمی که آن را نماینده خود نمیدانند، ندارند. داغ فقدان عزیزان از دست رفته در اعتراضات اخیر، این حس را تشدید کرده و منجر به درخواستهایی برای عدم حمایت از تیمی شده که آن را "غیر ملیترین" تیم فوتبال ایران توصیف میکنند. نگرانیها از تکرار محدودیتهای جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، به ویژه در خصوص ممنوعیت پرچم شیر و خورشید، به اوج خود رسیده و شهروندان از جامعه ایرانیان خارج از کشور خواستهاند تا با جسارت بیشتری این نماد تاریخی و فرهنگی را به نمایش بگذارند و "جام جهانی را برای تیم حکومتی جهنم کنند".
در واکنش به تلاشهای احتمالی حکومت برای حذف نمادهای ملی و سرکوب صدای مردم، پیشنهادهای متنوعی برای اعتراض خلاقانه مطرح شده است. از پوشیدن لباسهایی با تصاویر جانباختگان گرفته تا خواندن سرود "ای ایران" به جای سرود جمهوری اسلامی، همه نشان از عزم همگانی برای تبدیل جام جهانی به عرصهای برای یادآوری مطالبات مردمی و دادخواهی دارد. این تلاشها در شرایطی صورت میگیرد که باور عمومی بر این است که حکومت با ابزارهای سانسور و سرکوب نتوانسته نمادهای ملی و یاد عزیزان از دست رفته را از جامعه پاک کند و رویارویی در این میدان جهانی، چالشی جدیتر را برای نظام رقم خواهد زد. بسیاری معتقدند جمهوری اسلامی پیشاپیش در این "نبرد با مردم خود" مغلوب شده است.