جنگ ایران، ورای مرزهای خاورمیانه، انقلابی خاموش در راهبردهای انرژی آسیا به پا کرده است. کارشناسان این تحول را بزرگترین بازنگری در سیاستهای سرمایهگذاری انرژی پس از شوکهای نفتی دهه ۷۰ میلادی میدانند. اختلال در صادرات انرژی از خلیج فارس، کشورهایی چون چین، هند، ژاپن و کره جنوبی را به سمت سرمایهگذاری بیسابقه در انرژیهای تجدیدپذیر، شبکههای برق نوین و تضمین امنیت انرژی سوق داده است. این کشورها به شدت در پی کاهش وابستگی خود به منابع وارداتی و حفظ پایداری اقتصادی در برابر تنشهای ژئوپلیتیکی هستند.
در این میان، جنوب شرق آسیا در خط مقدم این تغییرات قرار دارد. کشورهای این منطقه، با رشد سریع تقاضای برق، سرمایهگذاری چشمگیری در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر و شبکههای برق پیشرفته انجام میدهند. پیشبینی میشود این منطقه تا سال ۲۰۲۶ حدود ۵۷ میلیارد دلار در این بخشها سرمایهگذاری کند که بخش قابل توجهی از آن به انرژی خورشیدی، برق آبی و بادی اختصاص دارد. همزمان، چین و هند نیز با تمرکز بر انرژی پاک و زیرساختهای کمکربن، گامهای بلندی برداشتهاند. ژاپن نیز در اقدامی قابل توجه، پس از سالها، در حال بررسی مجدد استفاده از انرژی هستهای برای تضمین امنیت انرژی خود است.
