در روزهای اخیر شاهد موجی نگرانکننده از اجرای احکام اعدام در زندانهای ایران بودهایم. خبر اعدام هفت زندانی در شهرهای دامغان، شیراز، سبزوار و رشت، بار دیگر نگرانیهای جامعه بینالمللی و فعالان حقوق بشر را برانگیخته است. این اعدامها که شش مورد آن در ماه خرداد و یک مورد در اردیبهشتماه صورت گرفته، در حالی رخ میدهد که جامعه در مسیر تغییر قرار گرفته و مطالبات آزادیخواهانه همچنان پابرجاست. این افزایش در اجرای احکام اعدام میتواند نشانهای از تلاش حاکمیت برای سرکوب و ایجاد وحشت در میان شهروندان در مواجهه با اعتراضات سراسری تفسیر شود.
جزئیات منتشر شده از این اعدامها، حاکی از محکومیت زندانیان به اتهامات مختلفی از جمله قتل، مواد مخدر و تجاوز است. از جمله این اعدامها میتوان به اعدام مرتضی صادقزاده ۲۸ ساله در زندان دامغان به اتهام مرتبط با مواد مخدر، و ده زندانی در زندان عادلآباد شیراز اشاره کرد که هویت شش تن از آنها مشخص شده و شامل سعید دهقانزاده، عباس بیات، برزو موسیزاده، علیاکبری سرابی مقدم، عثمان دانهبرچین و قادر خدامرادی بوده است. همچنین محمد صدیق بلوچی، سالار شیخی و دو تبعه افغانستانی نیز در میان اعدام شدگان شیراز بودهاند. در سبزوار، عیسی شکوریان ۲۳ ساله به اتهام قتل یک بسیجی اعدام شده است. در رشت نیز محمد اصغری به اتهام قتل جان خود را از دست داد. این وقایع تلخ، نیاز به توجه جدی به وضعیت حقوق بشر در ایران را بیش از پیش آشکار میسازد.
