یعقوب درخشان، زندانی سیاسی در زندان لاکان رشت، بار دیگر با حکم اعدام روبرو شده است، حتی پس از آنکه حکم پیشین او در دیوان عالی کشور نقض شده بود. این روند قضایی که با اتهام «بغی» همراه است، با گزارشهایی از شکنجه، اعترافات اجباری، دادگاه غیرحضوری و فقدان شفافیت همراه بوده و نگرانیهای جدی را درباره صحت و عدالت روند رسیدگی ایجاد کرده است. صدور مجدد حکم اعدام پس از نقض اولیه در دیوان عالی، پرسشهایی اساسی درباره استقلال قضات و میزان توجه به ایرادات قانونی را مطرح میکند.
پرونده درخشان از زمان بازداشت اولیه با ابهامات فراوانی همراه بوده است. تغییر ناگهانی اتهام از «تبلیغ علیه نظام» به «بغی» بدون ارائه توضیحات شفاف از سوی دستگاه قضایی، بخش مهمی از این پرونده را در هالهای از ابهام فرو برده است. همچنین، برگزاری دادگاه به صورت غیرحضوری و در مدت زمان کوتاه، بدون فراهم کردن فرصت کافی برای دفاع، با استانداردهای دادرسی عادلانه فاصله دارد. موضوع ارجاع پرونده به شعبهای که ریاست آن بر عهده یکی از اعضای خانواده قاضی صادرکننده حکم اولیه بوده، پرسشهایی را درباره اصل بیطرفی و استقلال رسیدگی قضایی برانگیخته است.
