خیزش دانشجویان در اقصی نقاط ایران، با رسیدن به سومین هفته خردادماه، اوج گرفت و در بیش از بیست استان کشور، جوانان با حضور در خیابانها، فریاد اعتراض خود را بر سر سیاستهای آموزشی وزارت آموزش و پرورش و شورای عالی انقلاب فرهنگی، سر دادند. در حالی که این حرکت اعتراضی از مطالبات اولیه پیرامون امتحانات نهایی آغاز شده بود، به سرعت به یکی از اصلیترین خواستهها یعنی لغو تأثیر قطعی معدل پایه یازدهم در کنکور سراسری تبدیل گشت. متأسفانه، در برخی از این تجمعها، شاهد واکنشهای خشونتآمیزی از سوی نیروهای امنیتی بودیم که منجر به زخمی شدن تعدادی و بازداشت برخی دیگر از دانشآموزان در شهرهایی چون یزد و قم شد. این ناآرامیها به ویژه در ساوه، شاهد درگیری میان کارکنان آموزش و پرورش و دانشآموزان معترض بود.
دانشآموزان در استان خراسان رضوی، با تجمع مقابل اداره کل آموزش و پرورش مشهد، به طور جدی خواستار تغییراتی اساسی در روند کنکور و همچنین کیفیت برگزاری کلاسها شدند. شعارهای اعتراضی آنها، به وضوح ناامیدی از تصمیمگیریهای مسئولان، به ویژه عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی را منعکس میکرد. این اعتراضات که ریشههای آن به اواخر اردیبهشت ماه و از مناطق غربی و مرکزی کشور بازمیگردد، نشاندهنده نارضایتی عمیق از وضعیت آموزش مجازی، عدم شفافیت در امتحانات و پیامدهای روانی ناشی از تغییرات مداوم در قوانین کنکور و نظام آموزشی است. مطالبه اصلی، ایجاد عدالت آموزشی و تضمین آیندهای روشنتر برای نسل جوان ایران است که خود را در بطن بحرانهای آموزشی و اجتماعی یافته است.
این موج اعتراضی، نه تنها خواستار لغو تأثیر قطعی معدل پایه یازدهم است، بلکه بر لزوم شنیده شدن صدای دانشآموزان ایران و مشارکت دادن آنها در تصمیمگیریهای مربوط به آینده تحصیلیشان تأکید دارد. جوانان امروز، که سالها با چالشهای آموزش مجازی، تعطیلی مدارس و عدم ثبات در قوانین آموزشی دست و پنجه نرم کردهاند، دیگر حاضر به پذیرش تبعات ناشی از تصمیمات ناگهانی و بدون پشتوانه مسئولان نیستند. این حرکات جمعی، بیش از هر زمان دیگری، اهمیت بازنگری در رویکردهای آموزشی و ایجاد فضایی برای گفتمان سازنده میان دانشآموزان و نهادهای تصمیمگیر را برجسته میسازد.
