در حالی که توجه رسانه‌های رسمی و افکار عمومی به رقابت‌های ورزشی بین‌المللی و تیم اعزامی ایران معطوف شده است، واقعیت تلخ سرکوب گسترده ورزشکاران معترض در داخل کشور همچنان پنهان مانده است. نام ده‌ها قهرمان جوان، مربیان سازنده و اعضای تیم‌های ملی رشته‌های مختلف ورزشی، نه به واسطه افتخاراتشان، بلکه به دلیل حمایت از مطالبات مردمی، بیان انتقادات صریح علیه ساختارهای اقتدارگرا یا حضور در تجمعات اعتراضی، با پرونده‌های قضایی سنگین، بازداشت‌های طولانی‌مدت، زندان، اعدام و یا کشته شدن در خیابان‌ها گره خورده است. این وضعیت، تصویری نگران‌کننده از جامعه ورزش ایران ارائه می‌دهد که در آن شهرت و افتخار ورزشی نیز مصونیت در برابر برخوردهای امنیتی ایجاد نمی‌کند.

سرنوشت ورزشکارانی چون رشید مظاهری، دروازه‌بان پیشین تیم ملی که به دلیل اظهارات انتقادی علیه مقامات ارشد نظام با یورش نیروهای امنیتی و بازداشت مواجه شد، یا یادآور پرونده‌های تراژیکی چون اعدام نوید افکاری، کشتی‌گیر ملی‌پوش، و محمدمهدی کرمی، قهرمان کاراته، است. این موارد تنها بخش کوچکی از فهرستی بلندبالا از قهرمانان جوان رشته‌های گوناگون از جمله تکواندو، پاورلیفتینگ، کشتی، فوتبال، کاراته، بدنسازی، بسکتبال و بوکس هستند که در جریان اعتراضات سراسری جان خود را از دست داده‌اند یا با احکام اعدام روبه‌رو شده‌اند. این سرکوب فراگیر، نشان می‌دهد که اعتراضات تنها محدود به فعالان سیاسی نبوده و جامعه ورزش نیز به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. تردیدی نیست که تیم ملی حاضر در میادین بین‌المللی، بازتاب‌دهنده واقعیتی نیست که بر سر صدها ورزشکار سرفراز این دیار آمده است.