پرده از ابعاد هولناک نقض حقوق بشر در جریان اعتراضات سال ۱۳۸۸ برداشته میشود؛ گزارشی تکاندهنده از تجاوز و آزار جنسی سیستماتیک علیه دانشجویان دختر در شیراز، که نقش هوشنگ فهندژ و شبکه تحت امر او را در این فاجعه آشکار میسازد. در فضایی مملو از ارعاب و نقض آشکار قوانین، گاراژهای مورد استفاده توسط فهندژها به بازداشتگاههای غیررسمی بدل شده بود، جایی که زنان بازداشتشده در شرایطی غیرانسانی و به دور از هرگونه نظارت قضایی نگهداری میشدند. این اماکن که خارج از چارچوب رسمی فعالیت میکردند، به بستری برای وقوع جرایم سنگین از جمله تجاوزهای سازمانیافته علیه بازداشتشدگان زن تبدیل گشته بود. اسناد اولیه حاکی از تلاش برای لاپوشانی این جنایات و سلب اعتبار گزارشها در مراجع قضایی استان فارس است.
در بحبوحه اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۸۸، شهر شیراز شاهد تجمعات گستردهای به ویژه در مناطق اطراف دانشگاه بود. در این میان، خیابان ملاصدرا و بلوار گلستان به نقاط کانونی تبدیل شده بود، جایی که دانشجویان و جوانان بخش عمدهای از معترضان را تشکیل میدادند. برای کنترل این اعتراضات، علاوه بر نیروهای انتظامی، نیروهای بسیج و سپاه نیز به کار گرفته شدند. کلانتریهای مناطق مختلف، از جمله کلانتری منطقه سعدی، به پایگاههایی برای سازماندهی نیروها بدل شده بود. در نزدیکی این اماکن، دو گاراژ وسیع که متعلق به هوشنگ فهندژ و حمید فهندژ بود، به مراکز پشتیبانی غیررسمی تبدیل شد. این گاراژها، که مدیریت اجرایی یکی از آنها به طور عمده در اختیار هوشنگ فهندژ قرار داشت، در مواقع اوج بازداشتها، به محلی برای نگهداری موقت بازداشتشدگان، بدون طی مراحل قانونی و ثبت رسمی، مورد استفاده قرار گرفت. این روند، زنان بازداشتشده را در معرض آسیبهای جدی قرار داد و زمینه را برای وقوع فجایعی چون تجاوز جنسی فراهم آورد، در حالی که تلاشهایی برای مخفی نگه داشتن این وقایع صورت گرفته است.