در تحولی چشمگیر، زندانیان زندان کرمان با پیوستن به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، صدای اعتراض خود را علیه گسترش احکام مرگ بلند کرده و این جنبش مدنی را به ۵۷ زندان در سراسر کشور گسترش دادند. این زندانیان با اعلام اعتصاب غذا، خواهان توقف روند رو به افزایش صدور و اجرای احکام اعدام شده و بر حق مسلم حیات و کرامت انسانی تأکید ورزیدند. فعالان حقوق بشر، این اقدام هماهنگ زندانیان را نشانهای از عمق نارضایتی از سیاستهای کیفری موجود و همبستگی فزاینده در برابر مجازات اعدام تلقی میکنند.
بیانیه زندانیان کرمان، پافشاری بر این نکته را داشت که اعتصاب غذا و پیوستن به این کارزار، تنها حمایتی از زندانیان محکوم به اعدام نیست، بلکه فریادی برای دفاع از ارزشهای بنیادین انسانی و حقوق شهروندی است. آنان معتقدند مجازات مرگ نه تنها راهحلی برای معضلات اجتماعی نیست، بلکه به ابزاری برای تشدید فضای سرکوب و ایجاد وحشت در جامعه بدل شده است. این زندانیان، وجدان عمومی و سازمانهای مدافع حقوق بشر را به توجه جدی به روند نگرانکننده اعدامها فراخواندند.
گسترش این کارزار در زندانهای مختلف، نمایانگر تبدیل شدن دغدغه اعدام از محدود به خانوادههای قربانیان به یک مطالبه عمومی فراگیر در میان جامعه مدنی و فعالان حقوق بشری است. اعتصاب غذا به عنوان یکی از شیوههای اعتراضی مسالمتآمیز، ابزاری قدرتمند در دستان زندانیان برای جلب توجه جامعه به وخامت اوضاع و نقض حقوق اساسی بوده است. استمرار این جنبش، زنگ هشداری است برای بازنگری اساسی در سیاستهای قضایی و کیفری و حرکت به سوی جامعهای عاری از خشونت و سلب حق حیات.