ذبیحالله کوهکن، زندانی بلوچ محبوس در زندان مرکزی زاهدان، با خطر اجرای قریبالوقوع حکم اعدام مواجه است. نگرانیها در حالی افزایش یافته که خانواده و منابع آگاه از ابهامات جدی در پرونده و نقش نهادهای امنیتی در روند رسیدگی به شدت انتقاد میکنند. کوهکن ۳۴ ساله، متاهل و دارای دو فرزند، در پروندهای به اتهام قتل منصور شهنوازی در آبان ۱۴۰۱ محکوم به اعدام شده است؛ حکمی که خانواده او آن را فاقد مستندات کافی و شواهد محکم میدانند. در حالی که دادنامه بر اعترافات متهم و دیگران اتکا کرده، خود متهمان این اعترافات را تحت فشار و در شرایط نامناسب اخذ شده میدانند و رد کردهاند. شواهد مستقلی که حضور کوهکن را در صحنه جرم اثبات کند، به طور عمومی منتشر نشده است.
بررسی سوابق این زندانی نشان میدهد که پیش از این نیز در چندین پرونده امنیتی با اتهامات سنگینی چون محاربه و برهم زدن امنیت ملی روبرو بوده، اما به دلیل عدم اثبات اتهامات، از صدور حکم اعدام نجات یافته بود. اکنون، منابع آگاه بر این باورند که تمرکز نهادهای امنیتی و قضایی پس از بسته شدن پروندههای قبلی، به سمت پرونده قتل شهنوازی معطوف شده و روند تحقیقات با ورود نیروهای امنیتی و برخی مأموران، به سمت اعضای خانواده کوهکن جهتدهی شده است. این روند، فعالان حقوق بشر را نسبت به بیطرفی در رسیدگی به پرونده به شدت نگران کرده است. تأکید بر بیگناهی ذبیحالله کوهکن از سوی منصور براهویی، که در زمان حادثه همراه مقتول بوده و خود نیز مجروح شده، بر این ابهامات دامن زده است.
