اعتصاب غذای چهاردهمین روز کژال رحمانی در زندان زنان سنندج، نگرانیهای جدی درباره وضعیت سلامت او را برانگیخته است. گزارشها حاکی از وخامت حال وی، محرومیت از حقوق اولیه ارتباطی و تشدید فشارها بر خانواده دادخواه کردستان است؛ بازداشت غیرقانونی همسر و برادرش بدون دسترسی به وکیل، بر ابعاد این بحران حقوق بشری افزوده است. فعالان حقوق بشر نسبت به پیامدهای ناگوار این وضعیت برای خانواده رحمانی هشدار میدهند.
این اعتصاب غذا که در اعتراض به بازداشت خود، همسر و برادرش صورت گرفته، با بیتوجهی مسئولان و مقاومت زندانی در برابر دریافت سرم همراه بوده است. اظهارات تکاندهنده یک مقام قضایی مبنی بر صدور صرفاً گواهی فوت در صورت فوت وی، موجی از محکومیت را در میان مدافعان حقوق بشر به راه انداخته است. فشارهای امنیتی به قدری گسترش یافته که حتی پسرعموهای خانواده رحمانی نیز مورد بازجویی و ضبط تلفن همراه قرار گرفتهاند. این اقدامات جمعی، نمودی از تلاش برای افزایش فشار روانی بر فعالان دربند و خانوادههایشان است. از سوی دیگر، محرومیت از ملاقات و تماس به بهانه "هنجارشکنی"، نشاندهنده رویکردی تنبیهی و خلاف موازین انسانی در قبال زندانیان دردمند است. این پرونده، نمونهای تلخ از نقض گسترده حقوق بشر در ایران است که نیازمند توجه جدی مجامع بینالمللی است.