اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، مبنی بر احتمال خروج این کشور از پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، موجی از نگرانی را در میان تحلیلگران امنیتی برانگیخته است. این موضوع که پیشتر نیز در دستور کار ترامپ قرار داشت، اکنون با جدیت بیشتری مطرح شده و گمانه‌زنی‌ها را درباره آینده این ائتلاف نظامی کهنه‌کار افزایش داده است. ترامپ در مصاحبه‌ای با روزنامه تلگراف، عدم همراهی اعضای ناتو در مقابله با ایران را دلیل اصلی این رویکرد دانسته و سازمان را "ببر کاغذی" نامیده است. این رویکرد، ضمن تشدید تنش‌های موجود بین واشنگتن و برخی متحدان اروپایی، چشم‌انداز امنیتی اروپا و جهان را با تردیدهای جدی مواجه می‌سازد. ترامپ با تأکید بر اینکه موضوع خروج از ناتو "فراتر از بازنگری" است، تلویحاً نشان داده که این تصمیم با قاطعیت پیگیری خواهد شد. این موضع‌گیری از سوی یکی از چهره‌های اثرگذار در سیاست آمریکا، در بحبوحه تحولات ژئوپلیتیکی عمیق و نیاز مبرم به همبستگی بین‌المللی، بسیار قابل تأمل است. به نظر می‌رسد ناتوانی ظاهری در ایجاد اجماع بر سر چالش‌های منطقه‌ای، بویژه آنچه ترامپ "جنگ علیه جمهوری اسلامی" می‌نامد، عاملی کلیدی در سوق دادن او به سمت بازنگری در تعهدات آمریکا نسبت به ناتو بوده است. پیامدهای بالقوه چنین اقدامی برای اتحاد فراآتلانتیک بسیار گسترده خواهد بود. ناتو که پس از جنگ سرد نقش محوری در برقراری ثبات اروپا ایفا کرده، اکنون با فشارهای سیاسی از سوی یکی از اعضای اصلی خود روبرو است. این وضعیت، اعتبار و کارایی سازمان را زیر سوال برده و کشورهای وابسته به چتر امنیتی آمریکا را در معرض ریسک‌های فزاینده‌ای قرار می‌دهد. تشبیه ناتو به "ببر کاغذی"، دیدگاه ترامپ درباره ضعف ساختاری و ناکارآمدی عملیاتی سازمان در مواجهه با بحران‌های واقعی را آشکار می‌سازد. در چنین شرایطی، احتمال شکل‌گیری اتحادهای منطقه‌ای جدید یا تقویت پیمان‌های موجود قوت می‌گیرد.