خانواده‌هایی که در پی جنگ اخیر، خانه‌های خود را از دست داده و در هتل‌های تهران اسکان موقت یافته بودند، اکنون با شوک تخلیه ناگهانی مواجه شده‌اند. این افراد که بسیاری از آنها هنوز سرپناهی ندارند و در انتظار دریافت کمک‌های وعده داده شده به سر می‌برند، در بلاتکلیفی مطلق به سر می‌برند. مقامات تنها با دادن مهلت ۱۲ تا ۲۴ ساعته، این خانواده‌ها را مجبور به ترک هتل‌ها کرده‌اند، در حالی که بازگشت به منازل تخریب یا ناایمن شده، برایشان غیرممکن است. این وضعیت بغرنج، به ویژه برای خانواده‌های دارای کودک و افراد بیمار، شرایطی طاقت‌فرسا را رقم زده است. فقدان حمایت‌های لازم، زخم‌های ناشی از جنگ را عمیق‌تر کرده و آنان را در معرض آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی بیشتری قرار داده است. این در حالی است که کارشناسان حقوقی بر وظیفه نهادهای مسئول در تأمین سرپناه و حمایت از آسیب‌دیدگان حوادث گسترده تأکید دارند. به نظر می‌رسد این خانواده‌ها نه تنها قربانی جنگ، بلکه قربانی بی‌توجهی و فقدان مدیریت بحران نیز شده‌اند. تداوم این روند، فاجعه‌ای انسانی را در قلب پایتخت رقم خواهد زد اگر تدبیری عاجل اندیشیده نشود.