در زندان دولت‌آباد اصفهان، ندا بدخش، شهروند 62 ساله بهایی، با وجود رنج بردن از بیماری‌های مزمن متعدد از جمله دیابت، آرتروز، سیاتیک و التهاب مفاصل، همچنان از دسترسی به درمان تخصصی و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان محروم است. وضعیت جسمانی او که در ماه‌های اخیر رو به وخامت گذاشته، نگرانی‌های جدی را در میان فعالان حقوق بشر و خانواده‌اش برانگیخته است. پزشکان متخصص ضرورت معاینه مستمر و درمان دوره‌ای این زندانی را تایید کرده‌اند، اما مسئولان قضایی و امنیتی تاکنون در برابر درخواست‌های وی برای مرخصی درمانی، آزادی مشروط و اجرای باقی‌مانده دوران محکومیت با پابند الکترونیکی مقاومت نشان داده‌اند. این وضعیت ناقض آشکار اصول اولیه حقوق زندانیان و موازین دادرسی عادلانه است، زیرا محرومیت از درمان مناسب سلامت و جان افراد را به طور مستقیم به مخاطره می‌اندازد. پرونده ندا بدخش نمونه‌ای تلخ از برخوردهای تبعیض‌آمیز و نادیده گرفتن حقوق اولیه شهروندان به دلیل باورهای مذهبی در ایران است، موضوعی که بارها توسط نهادهای بین‌المللی حقوق بشر محکوم شده است.
ممانعت از دسترسی زندانیان بیمار به خدمات درمانی، نقض تعهدات بین‌المللی ایران در حوزه حقوق بشر محسوب می‌شود. گزارش‌های متعدد حاکی از آن است که پیروان آیین بهایی و سایر اقلیت‌های مذهبی در ایران پیوسته با محدودیت‌های شغلی، تحصیلی و اجتماعی، همراه با احکام قضایی و امنیتی مواجه بوده‌اند. ادامه حبس ندا بدخش بدون امکانات درمانی کافی، روند بهبودی او را با اختلال جدی روبرو کرده و می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای سلامتی وی داشته باشد. این در حالی است که قانون آیین دادرسی کیفری نیز در مواردی که اجرای مجازات حبس موجب تشدید بیماری شود، امکان تعویق اجرای حکم را پیش‌بینی کرده است، اما به نظر می‌رسد در پرونده خانم بدخش این موازین نادیده گرفته شده است. سازمان‌های حقوق بشری بر لزوم رعایت کرامت انسانی و حقوق پایه تمامی زندانیان، صرف نظر از باورهایشان، تاکید دارند و خواستار رسیدگی عادلانه و انسانی به وضعیت ندا بدخش و دیگر زندانیان بیمار هستند.
نظرات
ارسال یک نظر