نواختن زنگ خطر در زندان قزلحصار کرج؛ قریب به ۱۵۰۰ زندانی محکوم به اعدام، با ورود به دومین روز از اعتصاب غذای اعتراضی و تحصن، صدای اعتراض خود را در برابر تداوم اجرای احکام مرگ، به ویژه در پرونده‌های مرتبط با مواد مخدر، بلندتر کرده‌اند. این خیزش جمعی که از روز دوشنبه ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ آغاز شده، واکنشی است به انتقال پنج زندانی هم‌بند به سلول‌های انفرادی جهت اجرای حکم، که به مثابه آخرین میخ بر تابوت امید برای آنان تلقی می‌شود. زندانیان خواهان توقف فوری روند اعدام‌ها و بازنگری اساسی در قوانین مربوط به جرایم مواد مخدر هستند، چرا که معتقدند بسیاری از محکومان قربانی فقر و محرومیت‌های اقتصادی شده‌اند و نه سردمداران شبکه‌های قاچاق.
این مقاومت گسترده زندانیان قزلحصار، ابعاد عمیق‌تری از نارضایتی اجتماعی و حقوقی را نمایان می‌سازد. معترضان تاکید دارند که مجازات اعدام برای اقشار آسیب‌پذیر، بدون در نظر گرفتن ریشه‌های اجتماعی و اقتصادی جرم، نه تنها موثر نبوده، بلکه شاهد بوده‌ایم که شبکه‌های سازمان‌یافته قاچاق، از جمله آن‌هایی که به ادعای برخی، با نهادهای حکومتی در ارتباط هستند، همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند. این زندانیان با استناد به تجربیات گذشته، از جمله اعتصاب غذای هفت‌روزه در مهرماه ۱۴۰۴ که منجر به تعویق برخی احکام شد، مصمم به ادامه مبارزه تا حصول نتیجه هستند. آنها خواستار توقف روند اعدام‌ها و اصلاح قوانینی شده‌اند که به باورشان، عدالت کیفری را خدشه‌دار می‌کند و کرامت انسانی را زیر پا می‌گذارد. این وضعیت، ضرورت توجه فوری جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری به نقض گسترده حقوق بشر در ایران را بیش از پیش آشکار می‌سازد.
نظرات
ارسال یک نظر