در سکوت دردناک زندان عادل‌آباد شیراز، سعید غریبی، زندانی سیاسی جوان، در حالی دوره ۱۵ سال حبس و تبعید خود را سپری می‌کند که با محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی، از جمله دسترسی به درمان و مرخصی، دست و پنجه نرم می‌کند. این وضعیت بیش از سه سال است که ادامه دارد و نگرانی‌های عمیقی را درباره سلامت جسمی و روانی او برانگیخته است. غریبی که پس از اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بازداشت شده، حتی پس از اقدام به خودسوزی اعتراضی در اعتراض به شرایط غیرانسانی، از دریافت خدمات درمانی تخصصی محروم مانده و با سوختگی شدید در دست‌ها و کمر، همچنان در زندان نگهداری می‌شود.
این زندانی سیاسی، متولد سال ۱۳۷۳، در حالی در زندان عادل‌آباد دوران محکومیت سنگین خود را می‌گذراند که از حق مرخصی نیز محروم است. سوابق بازداشت او نشان می‌دهد که پس از آزادی موقت در اسفند ۱۴۰۱، در آذر ۱۴۰۲ مجدداً بازداشت و تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفته است. دادگاه انقلاب شیراز او را به اتهامات تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبر جمهوری اسلامی و تحریق اموال عمومی به ۱۵ سال حبس و ۱۵ سال تبعید به طبس محکوم کرده است. این احکام سنگین در حالی صادر شده که محرومیت از درمان، به ویژه پس از خودسوزی اعتراضی، وضعیت او را بحرانی‌تر کرده و فعالان حقوق بشر خواستار رسیدگی فوری به وضعیت وی و رعایت حقوق اساسی زندانیان هستند. وضعیت سعید غریبی نمونه‌ای تلخ از نقض حقوق بشر در سیستم قضایی ایران است که نیازمند توجه و اقدام فوری بین‌المللی است.
نظرات
ارسال یک نظر