نزدیک به سه سال از بازداشت شهریار براتی، نویسنده، شاعر و پژوهشگر اجتماعی، می‌گذرد و او اکنون هزار و صدمین روز از حبس خود را در بند ۷ زندان اوین و در شرایطی کاملاً تبعیدی سپری می‌کند. محرومیت مداوم از مرخصی، آزادی مشروط و انتقال به زندان محل سکونتش، یاسوج، بار سنگینی بر دوش خانواده این زندانی سیاسی گذاشته است، چرا که برای هر بار ملاقات ناچار به پیمودن مسافت‌های طولانی هستند. وضعیت براتی، که به دلیل فعالیت‌های رسانه‌ای و عدالت‌خواهانه در فضای مجازی با اتهاماتی چون تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی روبرو شده، نمونه‌ای تلخ از نقض حقوق زندانیان در ایران است.
این پژوهشگر حوزه علوم اجتماعی که پیش از این نیز سابقه بازداشت و تحمل سلول انفرادی را داشته، اکنون با محکومیتی طولانی مواجه شده است. فعالیت‌های او عمدتاً بر آسیب‌های اجتماعی، نابرابری‌ها و تبعیض‌های منطقه‌ای، به‌ویژه در مناطق لرنشین، متمرکز بود و همین پیگیری مطالبات مردمی، ظاهراً منجر به برخوردهای امنیتی با او شد. خانواده براتی و نهادهای حقوق بشری، شرایط نگهداری او را نگران‌کننده دانسته و خواستار پایان دادن به این وضعیت و رعایت حقوق قانونی وی هستند. محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق یک زندانی، از جمله دسترسی به مرخصی و امکان گذراندن دوران محکومیت در نزدیکی خانواده، این پرونده را در کانون توجه فعالان حقوق بشر قرار داده است.
تجربه تلخ سلول انفرادی و بازجویی‌های طولانی، بارها زندگی شهریار براتی را تحت تاثیر قرار داده و آسیب‌های روحی و روانی شدیدی بر او وارد کرده است. این در حالی است که فعالیت‌های اجتماعی و قلمی او همواره در راستای روشنگری و بازتاب مشکلات جامعه بوده است. انتظار می‌رود با توجه به وضعیت جسمی و روحی این زندانی سیاسی و همچنین درخواست‌های متعدد خانواده و فعالان حقوق بشر، مسئولان قضایی و امنیتی نسبت به رفع محرومیت‌ها و رسیدگی عادلانه به پرونده وی اقدام نمایند.
نظرات
ارسال یک نظر