وضعیت حقوق بشری در ایران با تداوم بازداشت خودسرانه معصومه آژینی ۶۳ ساله در زندان گرگان، موسوم به امیرآباد، ابعاد تازه‌ای یافته است. این شهروند تهرانی، خواهر محمود آژینی از اعدام شدگان سال ۱۳۶۷، پس از گذشت بیش از چهار ماه از زمان دستگیری، همچنان با وجود تعیین و تامین کامل وثیقه، از آزادی موقت محروم مانده و دلیل روشنی برای این محرومیت از سوی مقامات قضایی ارائه نشده است. این روند نگران‌کننده، سوالات جدی درباره دخالت احتمالی نهادهای امنیتی در پرونده‌های قضایی و استفاده از بازداشت به عنوان ابزار فشار را مطرح می‌سازد.
اتهامات وارده بر معصومه آژینی در جلسات بازپرسی شامل «عضویت در گروه‌های مخالف نظام» عنوان شده و ارسال تصاویر و ویدئوها برای رسانه‌های خارج از کشور از مصادیق این اتهامات برشمرده شده است. با این حال، جزئیات دقیقی از محتوای این تصاویر و ویدئوها یا ماهیت اتهامات حقوقی آنها منتشر نشده است. نگرانی‌ها زمانی بیشتر می‌شود که بازداشت او در ۱۵ فروردین ماه ۱۴۰۵ در بندرگز رخ داده و پس از آن به زندان گرگان منتقل شده است. این شرایط، خصوصا با توجه به نسبت خانوادگی وی با یکی از قربانیان اعدام‌های دهه ۶۰، به باور بسیاری از ناظران، نشانه‌ای از فشار بر خانواده‌های دادخواه است.
نظرات
ارسال یک نظر