جواد علیکردی، وکیل دادگستری و زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، روز جمعه ۱۰ مهر ۱۴۰۵ با لباس زندان، دستبند و پابند به شعبه ۸۵۱ بازپرسی الهیه منتقل شد. علت این انتقال و موضوع پرونده‌ای که در این شعبه بررسی می‌شود، هنوز روشن نیست. علیکردی از ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در بازداشت به سر می‌برد و پیشتر از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد به مجموعاً ۱۸ سال حبس، محرومیت دائم از حرفه وکالت، دو سال تبعید به سراوان و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده بود. این وکیل ۴۸ ساله پس از بازداشت، حدود چهار ماه در سلول انفرادی نگهداری شد و سپس به بند ۶.۱ زندان وکیل‌آباد مشهد انتقال یافت. کاهش محسوس وزن، بروز زخم‌هایی بر بدن، محرومیت از ملاقات و محدودیت تماس تلفنی از جمله پیامدهای دوران بازداشت او بوده است. انتقال وی با دستبند و پابند بدون توضیح درباره ضرورت استفاده از این محدودیت‌ها، نگرانی‌ها درباره نحوه رفتار با او را افزایش داده است. بازداشت جواد علیکردی پس از پیگیری مرگ برادرش، خسرو علیکردی، در ۱۴ آذر ۱۴۰۴ صورت گرفت. مقام‌های حکومتی علت مرگ خسرو علیکردی را ایست قلبی اعلام کردند، اما خانواده و شماری از وکلای دادگستری با توجه به ابهام‌های موجود خواستار تحقیقات مستقل شدند. جواد علیکردی روز ۱۹ آذر به دادسرای مشهد احضار و بازجویی شد و پس از اعتراض به بازداشت شرکت‌کنندگان مراسم هفتم برادرش و اعلام اینکه اطلاعاتی درباره وقایع پیرامون مرگ او در اختیار دارد، در محل کارش بازداشت شد. حکم ۱۸ سال حبس او شامل پنج سال بابت «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» و ۱۳ سال بابت «فعالیت تبلیغی برخلاف امنیت ملی» بوده است. تا زمان تنظیم این گزارش، نتیجه‌ای از رسیدگی دادگاه تجدیدنظر منتشر نشده است. جواد علیکردی پیشتر نیز سابقه بازداشت و محکومیت داشته است، از جمله در سال ۱۳۸۳ به دو سال حبس و شلاق که به جزای نقدی تغییر یافت، در اعتراضات ۱۳۸۸ مجروح شد، در اردیبهشت ۱۳۹۹ بازداشت و به دو سال حبس محکوم شد و در اسفند ۱۴۰۳ نیز دوباره بازداشت و پس از پنج ماه با پابند الکترونیکی آزاد شد. هنگام بازداشت مجدد در آذر ۱۴۰۴، هنوز تحت نظارت پابند الکترونیکی قرار داشت.
نظرات
ارسال یک نظر