محمدامین ماندنی، متهم سیاسی امنیتی که در زندان تهران بزرگ محبوس است، توسط قاضی ایمان افشاری، رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اعدام و ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است. این حکم در حالی صادر شده که ماندنی از حق دسترسی به وکیل در مراحل بازجویی و تفهیم اتهام محروم بوده است.
اتهامات وارده به ماندنی شامل «جاسوسی و همکاری با دولتهای متخاصم از طریق ارسال مختصات مناطق نظامی و امنیتی حساس به دشمن در زمان جنگ» است که برای آن حکم اعدام صادر شده. همچنین وی از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «دعوت سایرین به جنگ و کشتار به قصد برهم زدن امنیت کشور» به ۲۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
ماندنی در فروردین ماه ۱۴۰۵ توسط ماموران امنیتی در منزل خود بازداشت و پس از طی مراحل بازجویی و بازپرسی، به دلیل محرومیت از حق دسترسی به وکیل طبق تبصره ماده ۴۸ آئین دادرسی کیفری، تفهیم اتهام و به زندان اوین منتقل شد. وی سپس در خرداد ماه ۱۴۰۵ به زندان تهران بزرگ منتقل گردید.
صدور چنین احکامی مستلزم رعایت کامل حقوق دفاعی و استانداردهای دادرسی عادلانه است. طبق قانون آیین دادرسی کیفری و اسناد بین‌المللی مانند میثاق حقوق مدنی و سیاسی، متهم باید از حق دسترسی مؤثر به وکیل و برخورداری از دفاع مستقل در تمام مراحل دادرسی برخوردار باشد. محرومیت از این حقوق، به‌ویژه در پرونده‌های با مجازات اعدام، حق دفاع را به‌طور جدی تحت تأثیر قرار می‌دهد و حکم اعدام تنها پس از رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه قابل بررسی و اجرا است.
نظرات
ارسال یک نظر