
محسن بابائیان، شهروند حدودا سی ساله، در تاریخ پنجشنبه شانزدهم مهر ماه ۱۴۰۵، توسط قاضی ایمان افشاری، رئیس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، به اعدام محکوم شده است. این حکم بر اساس اتهام «محاربه» صادر گردیده است. جلسه دادرسی به کیفرخواست صادره علیه بابائیان پیشتر توسط همین قاضی برگزار شده بود. وی در جریان وقایع زمستان ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی و انتظامی در استان تهران بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شده بود. صدور حکم اعدام برای محسن بابائیان به اتهام «محاربه»، در صورتی که رفتار منتسب به وی صرفاً مشارکت یا حضور در اعتراضات زمستان ۱۴۰۴ بوده باشد، با الزامات دادرسی عادلانه و اصل تناسب میان رفتار و مجازات در تعارض جدی قرار دارد. اعمال مجازات سلب حیات نیازمند احراز دقیق عناصر قانونی جرم و ارائه ادله معتبر در یک دادرسی منصفانه است. مطابق موازین حقوق بشر، حق حیات از حقوق بنیادین انسان است و صدور حکم اعدام باید با بالاترین استانداردهای دادرسی و تضمین کامل حق دفاع همراه باشد. محرومیت متهم از این تضمینها، مشروعیت حقوقی روند منتهی به صدور حکم اعدام را مخدوش میکند.

نظرات
ارسال یک نظر